Uzależnienie od książek? To możliwe!

uzależnienie od książek jotpegRóżne są uzależnienia i różny jest ich stopień. My postanowiliśmy dać Wam (i sobie) szansę sprawdzenia, czy jesteście narażeni na książkoholizm, czy może już jesteście w fazie zaawansowanego uzależnienia.

25 oznak tego, że możesz być uzależniony od książek:

1. Kiedy byłeś dzieckiem, książki były Twoimi najlepszymi przyjaciółmi.
2. Kiedy czytasz, zapominasz o jedzeniu i/lub spaniu.
3. Twój humor zależy od nastroju bohatera czytanej książki (bez powodu płaczesz, krzyczysz lub przeciwnie: śmiejesz się do rozpuku).
4. Jesteś w szoku przez sytuację, o której przeczytałeś w książce.
5. W Twoim portfelu na samym wierzchu zamiast prawa jazdy nosisz kartę biblioteczną.
6. Kiedy przed remontem jedziesz kupić farby – każdy kolor ma tytuł książki.
7. Cieszysz się, kiedy pada…cokolwiek.
8. Kiedy słyszysz „wymarzony dom” – widzisz wieeeeeeeelką bibliotekę.
9. Wkurzasz się, kiedy księgarnia, którą mijasz, jest zamknięta.
10. Każdy nowy pomysł zaczynasz realizować od przeczytania wszystkiego na temat danego zagadnienia.
11. Nie wstydzisz się, że dużo czytasz.
12. Kiedy ktoś prosi Cię o radę – wręczasz mu książkę.
13. Pakując się na wakacje, zabierasz ręcznik i szczoteczkę do zębów. Inne rzeczy do walizki się nie zmieszczą, bo masz oczywiście książki.
14. Telewizję oglądasz tylko raz na… rok? Powiedzmy w Święta, żeby obejrzeć „Kevina…”
15. Przeczytane książki odłożone obok łóżka sięgają sufitu.
16. Najseksowniejszy facet/najatrakcyjniejsza kobieta to ten/ta z książką w dłoni.
17. Opinię o ludziach wyrabiasz sobie dopiero wtedy, gdy zerkniesz na ich biblioteczkę.
18. Kiedy ktoś sięga po książkę, którą mu polecisz – wraca Twoja wiara w ludzi.
19. Książki zawsze wygrywają dla Ciebie z innymi formami relaksu (gry, filmy).
20. Gdybyś mógł/mogła wybrać najpiękniejszy zapach – byłby to zapach książek.
21. Przemoc wobec książek powoduje u Ciebie agresję.
22. Kiedy urządzasz sobie czytelniczą „sesyjkę”, następnego dnia miewasz zakwasy.
23. Kiedy zdarza Ci się nie przygotować do pracy, tłumaczysz się „bezsennością”.
24. Kiedy kończysz czytać – czujesz się, jakbyś stracił kogoś bliskiego.
25. Kiedy skończyłeś jedną książę, a nie zacząłeś drugiej – nie wiesz co ze sobą począć.

Jaki jest Wasz wynik?
Mój 25!
Nieuleczalnie uzależniona.

Dziś obowiązkowo głośno czytamy!

elephant-1652006_960_720Kartezjusz napisał, że „Czytanie dobrych książek jest niczym rozmowa z najwspanialszymi ludźmi minionych czasów”. Ośmielamy się twierdzić, że czytanie książek historycznych i patriotycznych wzbogaca tę rozmowę jeszcze bardziej, wszak historia jest nauczycielką życia.

Dziś obchodzimy Ogólnopolski Dzień Głośnego Czytania. Głośne czytanie książek jest znakomitym pretekstem do tego, aby rodzice wspólnie z dziećmi spędzili więcej czasu. Jaką lekturę wybrać? Oczywiście proponujemy nasze publikacje!

Dla najmłodszych strzałem w przysłowiową dziesiątkę jest przepięknie wydany „Poczet królów i książąt polskich”. POCZET_WADCW_I_KSIT_POLSKICHTo edycja w sam raz na dziś. Podczas, kiedy nasza pociecha będzie kolorowała wizerunki wszystkich polskich władców i próbowała dopasować naklejki, my możemy przeczytać to, co znajduje się w ramkach obok. A są to nie tylko najważniejsze daty i ciekawostki, ale także krótki wierszyk Władysława Bełzy charakteryzujący króla czy księcia. Przy okazji możemy sprawdzić, jak młody człowiek przyswaja wiedzę. Na każdej stronie znajduje się pytanie dotyczące tekstu, a na końcu książki – przepiękny dyplom, który możemy wyciąć, oprawić i powiesić na ścianie dziecięcego pokoju.

Dla nieco starszych zdecydowanie proponujemy „Wielką księgę patrioty”. W obliczu zbliżających się uroczystości niepodległościowych – z pewnością warto ją poznać. DrukowanieTu – poza tekstami pieśni i wierszy – znajdziemy zapomniane już odrobinę żurawiejki czy słownik pojęć związanych z Polską i polskością. Autorzy wspomnieli także o zasłużonych dla naszego kraju ludziach, którzy swoją postawą i życiowymi osiągnięciami w ciągu lat budowali pozytywny wizerunek naszej Ojczyzny.

Zamiast więc siedzieć przed telewizorami czy ze wzrokiem „wbitym” w komórkowe wyświetlacze – czytajmy!

Celnik – zawód pogardzany?

21 wrze celnicyStrefa Schengen, globalizacja, zniesienie kontroli granicznych – to wszystko sprawia, że zapominamy trochę o tych, którzy przez lata strzegli polskich granic. Dziś obchodzimy Dzień Służby Celnej.

Dlaczego święto przypada akurat na 21 września? Geneza ma związek z Biblią. Tego dnia obchodzimy wspomnienie św. Mateusza Ewangelisty, a jak wiemy, zanim dołączył on do Jezusa – był właśnie celnikiem w Kafarnaum. Ta grupa zawodowa w czasach biblijnych nie była jednak otoczona takim szacunkiem jak dziś. Teraz wiemy, że pogranicznicy pilnują porządku i stoją na straży poprawności międzypaństwowego przepływu towarów. Wtedy jednak ich funkcja ograniczała się wyłącznie do pobierania podatków i przekazywania ich na rzecz Cesarstwa Rzymskiego i lokalnych książąt. Nic więc dziwnego, że celnicy nie cieszyli się poważaniem wśród społeczności żydowskiej. Postrzegani byli jako przedstawiciele obcej władzy, można by nawet powiedzieć, że wielu Żydów uważało ich za kolaborantów. Przeciętny mieszkaniec Ziemi Świętej wówczas niewiele miał pożytku z pracy celników. To jednak jednego z celników wybrał Jezus na swojego ucznia, ten zaś zmienił swoje życie.
To właśnie ten święty jest obecnie patronem bankierów, księgowych, urzędników skarbowych i celników.

Przysłowia związane ze św. Mateuszem:
Do św. Mateusza nie zdejmuj kapelusza, a po św. Mateuszu kiep kto chodzi w kapeluszu.
Gdy św. Mateusz w śniegu przybieżał, będzie po pas całą zimę leżał.
Na Mateuszu słońce grzeje, po Mateuszu wiatr ciepło powieje.
Św. Mateusz dodaje chłodu i raz ostatni odbiera miodu.
Pogoda na Mateusza cztery niedziele nie rusza.

17 września – początek dramatu Polaków

agresja fot
Bez wypowiedzenia wojny, wbrew wszelkim podpisanym umowom armia Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich 17 września 1939 roku zaatakowała nasz kraj. W dyplomatycznej nocie usprawiedliwiającej te działania napisano, że państwo polskie uległo rozpadowi, członkowie rządu uciekli, a mienie i obywateli należy chronić przed wojną.

Wszelkie podpisane przez Polaków traktaty utraciły ważność, a w wyniku ataku Sowieci zajęli powierzchnię zamieszkałą przez 13 milionów ludzi zajmującą ponad dwieście tysięcy kilometrów kwadratowych.

Dla Polaków rozpoczął się dramatyczny czas represji, masowych wywózek na Syberię obejmujących (według różnych szacunków) od 550 tysięcy do blisko półtora miliona ludzi.

17 września (oficjalnie od 2013 roku, ale obchody tego dnia były organizowane przez Związek Sybiraków już od 1991 roku) jest także Dniem Sybiraka. Jak czytamy na oficjalnej stronie internetowej Związku, zesłania nie zaczęły się wcale w XX wieku – „Sybir już od końca XVI wieku bardzo źle kojarzy się kolejnym pokoleniom Polaków. Stał się dla nich symbolem prześladowań, katorgi, ucisku, martyrologii, zniewolenia, świadectwem niszczenia polskiej państwowości i tłumienia niepodległościowych dążeń – najpierw przez carat rosyjski, a od II wojny światowej – przez totalitaryzm radziecki”.

Najważniejszym celem tego dnia jest przypominanie prawdziwych losów zesłańców, spisywanie ich i przekazywanie dalej.

Ks. Łukasz Krzanowski „Syberyjskie Anioły”

Odeszli zabrani przemocą, z uścisków domowych pieleszy.

We łzach powiezieni gdzieś nocą, może ich podróż ucieszy.

Stłoczeni w ciemnościach wagonów, jak sople zawisłe w powietrzu,

[…]

Wierszami, pieśniami sławieni, w historiach krwią nasiąkniętych,

Stoją teraz jak drzewa, wspięte wysoko do nieba.

ZNANI SYBIRACY: Józef Piłsudski, Władysław Anders, gen. August Emil Fieldorf „Nil”, Bronisław Piłsudski, Andrzej Strug, Maurycy August Beniowski, Walerian Łukasiński, Jan Kiliński, Hanka Ordonówna, Anna German i wielu, wielu innych.

Młodzież na start! – św. Stanisław Kostka patron młodych

młodziAnioł podający Komunię, Dzieciątko na ręku, krucyfiks, laska pielgrzymia, różaniec – to główne atrybuty św. Stanisława Kostki. Święto patrona Polski, Litwy, ale także archidiecezji warszawskiej i łódzkiej, diecezji chełmińskiej i płockiej oraz Gniezna, Lublina, Lwowa, Poznania i Warszawy obchodzimy 18 września.

Na całym świecie wspomnienie św. Stanisława przypada 13 listopada (rocznica zezwolenia na odprawianie mszy świętej i brewiarza o Stanisławie). Polski Kościół zdecydował się na odstępstwo od tej „reguły”, przenosząc wspomnienie Świętego na wrzesień. Tym samym patron polskiej młodzieży, studentów i nowicjuszy może błogosławić powracającym do szkół młodym ludziom. A zatem… na start za św. Stanisławem Kostką, edukację i naukę moralną można zacząć :).

Święty zapisał się również na kartach historii. Jego wstawiennictwu i orędownictwu przypisuje się zwycięstwo nad Turkami pod Chocimiem oraz wygranie bitwy pod Beresteczkiem. A przypomnieć trzeba o tym, że obie bitwy zapisały się złotymi zgłoskami w historii polskiego oręża.

Święty Stanisław Kostka jest niezwykle „popularny”, jeśli można w stosunku do niego użyć tego określenia, w Polsce, ale również i na całym świecie. Świadczy o tym fakt, że jest on patronem wielu szkół, parafii i instytucji katolickich. Jego relikwie spoczywają m.in. w kościele św. Andrzeja na Kwirynale w Rzymie, a w Polsce – od 2011 roku – w kościele św. Stanisława Kostki w Sulechowie.

Jak pisze w książce „Święty Stanisław Kostka” ksiądz Janusz Cegłowski: „Umiał przeciwstawić się naciskom grupy, być sobą, być wolnym”. Szczególnie obecnie te cechy powinny być pielęgnowane w młodych ludziach.

Modlitwa do św. Stanisława Kostki (za: Wielka księga modlitw, red. I. Korpyś, P. Szulc, wyd. Sfinks, Częstochowa 2014. ISBN 978-83-63624-47-7, s. 586-587)

Święty Stanisławie Kostko, Ozdobo Narodu Polskiego, w czystości i w strzeżeniu się najmniejszego grzechu wcielony Aniele i Serafinie tak gorejący miłością Boską, że aż Ci ochłodę do piersi przekładać musiano. Ani nienawiścią brata, ani groźbami ojca Twego, nadzieją czekających Cię honorów, od służby Bożej oderwany jesteś, wyjednaj mi statek u Pana Boga, żeby mnie ani utrapienie, nagość ani głód, ani moc i siła, ani respekt, ani affekt, ani rozkosz, ani śmierć sama nie oderwała od miłości Stwórcy mego. Uproś mi gorącego ducha w nabożeństwie do Najświętszego Sakramentu, godne i częste przyjmowanie, bez niego nieumieranie, uproś mi affekt gorący do Najświętszej Maryi Panny, abym też i ja miał(a) ją za Matkę, w życiu i przy śmierci. Przy tym, Święty Ziomku nasz, bądź prawdziwym patronem naszym, broniąc nas od wojen, od utraty własnego dobra, od niezgody w radach, broniąc od zdrad nieprzyjacielskich, a zachowując w starożytnej żarliwości. Żeby ją z Ciebie, Rodaka Świętego, jest teraz Bogu chwała, tak i z nas, i wszystkich była. Amen.

Kalendarium życia Św. Stanisława Kostki

1550 – narodziny w Rostkowie pod Przasnyszem

24 lipca 1564 – rozpoczęcie nauki w szkole jezuickiej w Wiedniu

grudzień 1565 – ciężka choroba i pierwsze wizje Stanisława (najpierw objawiła Mu się św. Barbara z dwoma aniołami, podając Komunię Świętą, a następnie – Matka Boża pozwoliła potrzymać w ramionach Dzieciątko Jezus), po których nastąpiło ozdrowienie

10 sierpnia 1567 – ucieczka z Wiednia do Bawarii (650 kilometrów pieszo!)

1568 – śluby zakonne

10 sierpnia 1568 – początek malarii

14 sierpnia 1568 – ostatnie objawienia Matki Bożej

15 sierpnia 1568 – Święto Wniebowzięcia NMP – śmierć św. Stanisława

1570 – otwarcie grobu, znalezienie nietkniętego rozkładem ciała

1602-1604 – pozwolenie papieża Pawła VI na kult i proces beatyfikacyjny

1714 – wydanie przez Klemensa XI dekretu kanonizacyjnego

31 grudnia 1726 – kanonizacja dokonana przez papieża Benedykta XIII

1671 – od tego roku św. Stanisław Kostka jest patronem Polski

Warto przeczytać:

ks. Gniła Rafał, Święci i błogosławieni każdego dnia. Imiennik według Kalendarza Liturgicznego Kościoła Katolickiego, wyd. Piętka, Katowice 2016, ISBN 978-83-7345-732-4.

Maryom-Golonka Joanna, Patroni Polski, Wydawnictwo M, Kraków 2014. ISBN 978-83-7595-901-7.

Święci na każdy dzień, red. AD Books S.r.l., Florencja, wyd. Jedność, Kielce 2006. ISBN: 978-83-7660-517-3

Wielka księga modlitw

Święto Krzyża – czas na przemyślenia

krzyż
– Nie chcę myśleć, że to był krzyż z drzewa. – pisał w swoich „Rozważaniach Drogi Krzyżowej” kardynał Stefan Wyszyński – Owszem, pomyślę, że to był ciężar świata, ciężar człowieczeństwa, że to był i ten ciężar, który w pewnej cząstce na mnie spada. A więc mój krzyż i mój ciężar.

Połowa września to zdecydowanie dobry moment, abyśmy choć przez chwilę zatrzymali się i pomyśleli, na czym polega wieloznaczność i wyjątkowość symboliki związanej z najważniejszą chrześcijańską relikwią. Jej odnalezienie zawdzięczamy cesarzowej Helenie, uznawanej za świętą zarówno przez katolików jak i prawosławnych. Według podań – to właśnie matka cesarza Konstantyna 14 września 325 roku podczas poszukiwań w Jerozolimie odnalazła trzy drewniane krzyże z trzema gwoździami.

Burzliwa historia krzyża to jedno, natomiast sam symbol pełni w życiu każdego chrześcijanina wyjątkową rolę. Przypomina, że nie jesteśmy samotni, ponieważ – jak pisze dalej kardynał Wyszyński – Nie idę sam, mój krzyż niesie mój Bóg. Jest nas dwóch: On i ja.

Wielcy literaci, malarze, muzycy, artyści przez wieki nawiązywali do motywu krzyża, który stał się nieodłącznym elementem naszej codzienności. Dlatego też właśnie dziś – słowami księdza Jana Twardowskiego zachęcamy do kontemplacji. Święto Podwyższenia Krzyża pozwala nam bowiem przypomnieć sobie, jak wielką ofiarę poniósł Jezus Chrystus, abyśmy mogli osiągnąć życie wieczne.

Ks. Jan Twardowski Krzyż (fragment)

Mój krzyż co przyszedł z niewidzialnej strony

zna samotność w spotkaniu przy stole

niepokój i spokój bez serca bliskiego

wie że mąż wzdycha częściej niż kawaler

nie dziwi się już Hegel że w szkole dostawał po łapie

nie każdy go rozumiał

krzyż wszystko uprości

(…)

z krzyżem jest się na zawsze by sprzeczać się co dzień

jeśli go nie utrzymasz to sam cię podniesie

a szczęście tak jak zawsze o tyle o ile

bywa że się uśmiecha gdy myśli zapewne

chce mnie zrzucić

zobaczysz że ciężej beze mnie

Ciekawostki:

122 – tyle świątyń (kościołów i cerkwi) pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego znajduje się w Polsce

INRI – Ewangelia wg św. Jana mówi o tabliczce z inicjałami przymocowanej do krzyża nad głową Jezusa. Ów skrót od słów Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum oznacza „Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski”.

Warto przeczytać:

Górny Grzegorz, Rosikoń Janusz, Świadkowie tajemnicy. Śledztwo w sprawie relikwii Chrystusowych, Rosikoń Press, Warszawa 2013. ISBN 978-83-62981-32-8.

Skazany na śmierć. Historia męki i zmartwychwstania Pańskiego, Wydawnictwo Sfinks, Częstochowa 2013. ISBN 978-83-63624-14-9.

Skazany na śmierć – Rozważaj, duszo, chrystusowe rany – L Mozaika

Biblia Papieska z komentarzami Świętego Jana Pawła II – Biblia L 1050 – Lecie Chrztu Polski

11 września – Ksiądz Bukowiński a walka z terroryzmem

Wladyslaw Bukowinski
Polska, Ukraina, Kazachstan i Tadżykistan – to tylko niektóre kraje na życiowej drodze księdza Władysława Bukowińskiego. „Apostoł Kazachstanu” 11 września został ogłoszony błogosławionym. Wybór takiej daty nie jest przypadkowy – to w Nim i Jego przesłaniu właśnie doszukuje się panaceum na terroryzm i religijny fanatyzm we współczesnym świecie.

Ten Wielki Patriota całym swoim życiem pokazał, że bez względu na represje i wszelkie prześladowania – należy pozostać wiernym Bogu i modlitwie. To właśnie On nie skorzystał z okazji powrotu do Polski mówiąc, że w kraju, gdzie zdecydowaną większość stanowią wyznawcy islamu, a chrześcijanie są mniejszością religijną, jest potrzebny bardziej niż gdziekolwiek indziej.

Choć Kazachowie już od lat uznawali Bukowińskiego za uosobienie świętości, to uroczyste rozpoczęcie jego procesu beatyfikacyjnego nastąpiło w 2006 r. Beatyfikację „Apostoła Kazachstanu” umożliwił cud, jaki dokonał się za jego wstawiennictwem, uzdrowienie ks. Mariusza Kowalskiego po wylewie krwi do mózgu. Cud ten po wnikliwych badaniach został oficjalnie uznany w grudniu 2015 r.

Główne uroczystości miały miejsce w niedzielę 11 września w nowej katedrze pod wezwaniem Matki Bożej Fatimskiej Matki Wszystkich Narodów w Karagandzie, a poprowadził je kardynał Angelo Amato. Cytował m.in. wspomnienia Wielkich Osobistości, jak świętego Jana Pawła II czy kardynała Józefa Glempa. Jednak zdecydowanie najwięcej o samym księdzu Bukowińskim mówią słowa księdza prałata Nowaka najczęściej powtarzane w ostatnich dniach: „Osoba księdza Bukowińskiego jest lekarstwem na terroryzm i fundamentalizm religijny współczesnego świata”.

Jak należy więc walczyć? Miłością i przebaczeniem, dzięki którym żądza zabijania straci w końcu siłę.

Dziś Świętują Żołnierze

IRAQI FREEDOM

15 sierpnia to nie tylko uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, ale również Święto Wojska Polskiego. Obchodzimy je co roku od 1992 r., ale historycznie nawiązuje do II RP, bowiem obchodzone jest na pamiątkę zwycięskiej Bitwy Warszawskiej, popularnie nazywanej „Cudem nad Wisłą”, do której doszło podczas wojny polsko-bolszewickiej. Obchody tej uroczystości sięgają czasów dwudziestolecia międzywojennego, a ustanowił ją ówczesny Minister Spraw Wojskowych generał broni Stanisław Szeptycki w 1923 r. Uroczystość nosiła wówczas nazwę Święto Żołnierza. Warto podkreślić, iż nigdy nie zostało ono odwołane równorzędnym lub wyższym aktem. Nawet w trakcie II wojny światowej nie przerwano kultywowania tego święta. Dopiero rząd komunistyczny w 1947 r., z oczywistych względów, zaniechał obchodów. Zostało ono zastąpione Dniem Wojska Polskiego, który był kultywowany 12 października. W ten sposób próbowano upamiętnić chrzest bojowy 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki pod Lenino.

Przez trzy lata po upadku komunizmu w Polsce, a więc do 1992 r. święto celebrowane było 3 maja, w rocznicę uchwalenia pierwszej polskiej konstytucji. Dopiero ustawa sejmowa z 30 lipca 1992 r. przywróciła obchody Święta Wojska Polskiego na 15 sierpnia, nawiązując do tradycji II RP. Tegoż roku po raz pierwszy odbyły się centralne uroczystości przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie.

A dlaczego akurat ta data? W historii Polski nie brakuje chwalebnych zwycięstw, zatem dlaczego dzień pokonania bolszewików pod Warszawą w 1920 r. zasłużył na miano takiego wyróżnienia? Dlaczego nie choćby 15 lipca, kiedy to wojsko polskie rozgromiło Krzyżaków pod Grunwaldem? Trzeba nam sobie uświadomić, że pamiętnego 15 sierpnia 1920 r., kiedy polscy żołnierze odparli nawałę bolszewicką, nie obronili tylko granic II RP, które Polska z poświęceniem tylu setek tysięcy patriotów odzyskała w 1918 r. po 123 latach zaborów. Obronili oni całą Europę Zachodnią przed komunistyczną rewolucją, bowiem pewnym jest, że zakusy Rosji na Polsce by się nie zakończyły. Zdaniem Edgara D’Abernon Bitwa Warszawska była 18. z listy przełomowych bitew w historii świata, czyli takich, których odwrotny przebieg zasadniczo zmieniłby bieg historii naszego globu. Według brytyjskiego dyplomaty polscy żołnierze zatrzymali ekspansję bolszewickiej rewolucji na demokratyczną Europę, a wiemy jak wiele ofiar komunistycznego terroru ta rewolucja pochłonęła.

Dlatego dziś, obchodząc Święto Wojska Polskiego, pamiętajmy i przekazujmy tę pamięć innym, jak wiele my i cala Europa zawdzięczamy poświęceniu polskich żołnierzy.