Bo Kopernik też była kobietą!

Czym byłby świat bez kobiet? Nie wiadomo, wiadomo natomiast że ten dzięki kobietom nabiera barw, tak pięknych jak one same.

Jako, że dziś mamy Dzień Płci Pięknej chcielibyśmy kilka słów poświęcić historii tego święta. Za pierwowzór Dnia Kobiet powszechnie uznawane są Matronalia – święto płodności obchodzone jeszcze w czasach starożytnego Rzymu. W trakcie trwania Matronalii mężczyźni obdarowywali wybranki swego serca prezentami oraz spełniali ich życzenia. Wraz z upadkiem Rzymu umarło również to święto, a los kobiet na wiele stuleci nasączony był patriarchalnym uciskiem.
Dzień Kobiet w kształcie który znamy do dziś zaczął się formować na początku XX wieku w Stanach Zjednoczonych, a prekursorkami obchodzenia tego dnia były sufrażystki wywodzące się z Socjalistycznej Partii Ameryki.

Mimo, iż oficjalnie pierwszy Międzynarodowy Dzień Kobiet odbył się 28 lutego 1909r. to jednak wydarzenia które odbyły się rok wcześniej 8 marca zaczęły diametralnie zmieniać pozycje kobiet w świecie i wywierać coraz większy wpływ na dominujący patriarchat.  W tym dniu bowiem na ulicach Nowego Jorku odbył się marsz 15 000 pracownic zakładów odzieżowych, domagających się praw politycznych i ekonomicznych dla kobiet. Pochód ten stał się inspiracją dla pracownic pozostałych zakładów które rozpoczęły strajki na przełomie 1909 i 1910 roku, przeciwko wyzyskującym je właścicielom fabryk.

Proletariuszki wszystkich krajów łączcie się!

 

Wydarzenia w USA nie pozostały bez echa, docierając na stary kontynent. Jeszcze w 1910 roku inspirowana teoriami Marksa Międzynarodówka Socjalistyczna w Kopenhadze ustanowiła obchodzony na całym świecie Dzień Kobiet, którego celem miało być krzewienie idei praw kobiet oraz budowanie społecznego wsparcia dla powszechnych praw wyborczych dla płci pięknej. Już rok później Dzień kobiet obchodzony był wielu państwach europejskich.
Ogromny wpływ na Dzień Kobiet miały również wydarzenia związane z rewolucją październikową.  To właśnie po abdykacji cara Mikołaja II feministka bolszewicka Aleksandra Kołłontaj skutecznie przekonywała Lenina do ustanowienia Dnia Kobiet oficjalnym sowieckim świętem. Sama Kołłontaj stała się także pierwszą w historii kobietą piastującą rolę ambasadora oraz ministra.

 

Dzień Kobiet obecnie

 

Obecnie Święto Kobiet przyjmuje charakter zwyczajowy. W tym dniu mężczyźni obdarowują kobiety, kwiatami, słodyczami i innymi drobnymi upominkami. W zależności od państwa w którym dzień ten jest obchodzony uroczystości wyglądają nieco inaczej. Dla przykładu w Polsce zwyczajowo kobietom w ten dzień wręcza się tulipany, we Włoszech popularne są gałązki z akacji srebrzystej, a w Portugalii oraz Rumunii kobiety w swoje święto organizują specjalne bale „tylko dla pań”.
Wątek polityczny, mimo iż nie jest już na głównym planie to jednak wciąż jest obecny. 8 marca w Polsce regularnie organizowana jest manifa, w trakcie której feministki wykrzykują hasła domagając się równego traktowania kobiet i mężczyzn

Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”

63-36599_g

Hieronim Dekutowski, jego pseudonimy to m.in. „Zapora”, „Odra”, „Reżu”. Urodził się 24 września 1918 roku w Dzikowie. Jego najstarszy brat zginął w wojnie polsko-bolszewickiej, stając się przykładem patriotyzmu i bohaterstwa dla Hieronima. „Zapora” należał do harcerstwa oraz Sodalicji Mariańskiej. Plany podjęcia studiów we Lwowie, które snuł, przerwała niemiecka i sowiecka agresja na Polskę w 1939 roku. Po kampanii wrześniowej z Lwowa dostał się na Węgry, gdzie został internowany. Po ucieczce z obozu przedostał się na Zachód. We Francji wstąpił do Armii Polskiej. Po kapitulacji Francuzów udał się do Wielkiej Brytanii. Tu przeszedł szkolenie w organizacji cichociemnych głównie z zakresu dywersji oraz szkolenie spadochronowe. 4 marca 1943 roku złożył przysięgę jako cichociemny. We wrześniu 1943 roku został przerzucony do okupowanej Polski. Otrzymał przydział do Kedywu (wydzielony pion AK zajmujący się dywersją) Okręgu AK „Lublin”. Przeprowadził wiele akcji mających na celu likwidację konfidentów oraz ochronę ludności Zamojszczyzny, walczył z wojskami niemieckimi i niemieckimi osadnikami, tępił bandytyzm. Uratował również wielu ściganych przez Niemców Żydów, ukrywając ich w leśnych ostępach. Ze swoim oddziałem ruszył na pomoc powstańcom warszawskim, lecz po nieudanej próbie przekroczenia Wisły zmuszony został do rozwiązania oddziału.
Dekutowski podjął w styczniu 1945 roku konspiracyjną działalność wymierzoną przeciwko bolszewikom. W odwecie za zamordowanie przez komendanta posterunku MO w Chodlu czterech byłych żołnierzy Dekutowskiego, „Zapora” zaatakował i zdobył ten posterunek. Komendantem owego posterunku był ponoć uratowany wcześniej przez niego Żyd. Po tym wydarzeniu „Zapora” objął dowództwo nad grupą dywersyjną. Prowadził akcje zbrojne przeciwko funkcjonariuszom NKWD, MO i UB terroryzującym okoliczną ludność oraz przeciwko działaczom i aparatczykom komunistycznym.
Milicjanci oraz funkcjonariusze aparatu bezpieczeństwa, wprowadzając komunistyczną władzę, zwalczali struktury niepodległościowe oraz wyłapywali byłych AK-owców. Dekutowski już w 1945 roku zgromadził wokół siebie oddział ponad 300 żołnierzy. Również rozszerzył zakres działań na Rzeszowszczyznę i Kielecczyznę.